12 Ekim 2009 Pazartesi

HAYATIMIN EN KÖTÜ ANILARINDAN BİRİ HERHALDE

Saat 11:00 de içimi kaplayan sıkıntıyla mutfağa gittim. Camı açtım ve derin bir nefes çektim. Neydi bu içimdeki sıkıntı bilmiyordum.. Tek bildiğim boğulmak üzere olduğumdu.. Bir sigara içtim.. O an aklıma kardeşim eren geldi."nerde kaldı bu " diye söylendim kendi kendime.. Sonra yatmak üzere yatağıma gittim. Tam dalmak üzereyken telefonumun sesiyle irkildim. Kardeşim.. canımmm.. benim parçam.."Abla merak etme ama ben hastanedeyim. Küçük şerçe parmağım kırıldı ve biraz gözüm mor" dedi bana.. o an ev üzerime yıkıldı zannettim.. Ne yapmam gerektiğini bilmiyordum. içimden birşeylerin kopup gittiğini zannettim. Gitmek istediğimi söyledim ama gerek yok ben iyiyim evdekilerini telaşlandırma dedi..kardeşim alevi kaldırdım. Ne yapacağımı bilmiyordum ama anneme söylersem tansiyonun yükseleceğini ve fenalaşacağını da biliyordum. Eren eve geleceğini söyledi ve beklemeye başladım.. Saat 02:00 gibi eve gelmeyeceğini ve suat(arkadaşı) larda kalacağını söyledi. Uyuyamadım. kötü bir geceydi.. Sabah kardeşim babama söyledi ve koşuşturma başladı. Evet gerçekten insan hayatı çok ucuz Türkiye de ... El cerahisi bölümü yok bir çook hastanede.. Olanlarda 3-4 bin TL istiyor.. En sonunda ikitellide ablamın arkaşınının bir tanıdığını bulduk. Hastane sahibi reşat bey.. Hemen irtibata geçip işi hallettik. Ve kardeşim amliyat oldu.. O bekleyiş çok daha kötüydü.. Onu evde ilk kez gördüm. Aman Allahım gözünü gördüğümde tüm sinirlerim alt üst oldu. Şişmiş ve mosmor.. Kolu alçıda ve yorgun ..(Ama ağlamadım ) Annem kendini tutamadı. Sonra öğrendim ki kardeşimin yolunu 3 kişi kesmiş ve ondan para istemişler.. Bunun üzerine başlayan kavga... Verilmiş sadakamız varmışş..

Ve sonrasında gelen misafiler... En son kardeşmin ağrıları arttı ve akşam kliniğe gidip iğne vurdurduk. Ve sonrasında derin bir uyku..

Evet sözün kısacası şu istanbul gibi metropol şehirlerde yaşam çok zor.. Hayat çok ucuz.. çok daha dikattli ve akıllı olmamız gerekiyor ..

Neyseki kardeşim çok şükür iyii..
Seni çok seviyorum ablacığım


3 yorum:

  1. ay inanmıyorum, ağzım açık okudum yazıyı :(((( çok geçmiş olsun canım, verilmiş sadakanız varmış, sana da pes nasıl durdun evde ben çoktan fırlamıştım evden bi bahane uydurup, kıyamam canım yaa nasıl durmuş o kırıp parmakla o kadar saat :(

    YanıtlaSil
  2. Bu kadar kötü değildi insanlık, bu kadar kötü değildi yaşam eğer bizi tarik etmeseler. İstanbul'da yaşamak gerçekten çok zor her türden insana benzeyen çeşitli hayvanlar var.
    Erene büyük geçmiş olsun allah bir daha böyle keder vermesin sana ve ailene.
    İnan çok üzüldüm şimdi keşke yapacagım bir şey olsaydı.

    YanıtlaSil
  3. anaaaa ben daha yeni duyuyorum..
    çok byük geçmiş olsun. canım benim.

    YanıtlaSil